Gisteren ben ik samen met Cyriel en Eline naar Zeche Zollverein in Essen geweest. Een oud industriecomplex wat een onderdeel was van Cultuurhoofdstad 2010.

Zeche Zollverein en Kokerei was vroeger een kolenmijncomplex. Het is sinds 2000 op de lijst geplaatst van UNESCO als werelderfgoed.

Het lijkt een vies en oud complex, maar dat is het totaal niet! Het is onvoorstelbaar wat voor een enorme productiviteit er moeten hebben plaats gevonden. Daarnaast als je over het complex loopt, merk je ook hoe groot het is!

Het is een genot om met je fotocamera over het complex te lopen en de oude verroeste buizen op de foto te krijgen.

Daarnaast staan er ook enorme schoorstenen, die erg leuke foto's opleveren:

De roltrap naar het museum toe is ook een waar kunstobject, gezien de kleuren:

De symmetrie lijkt ver weg op het complex, maar als je goed kijkt, kom je het vaak tegen:

 

Het complex van Kokerei wordt momenteel gerestaureerd, waardoor niet alles toegankelijk is.

Na Zollverein en Kokerei zijn we naar de Alte Synagoge gegaan, midden in het centrum van Essen.

Het is een tevens een museum waarbij je allerlei interactieve zaken kunt doen zoals dansen, touch screen tafel, klok draaien etc..

Foto: Touch screen op een tafel geprojecteerd

Foto: 'Koosjer' Superman t-shirt

Het gebouw is geheel gerenoveerd aan de binnenkant. Misschien iets te nieuw en te strak, want de buitenkant laat nog wel het origineel zien.

 

Na Essen zijn we nog naar Duisburg gegaan, richting Landschaftspark. Helaas zorgde een wolkbreuk voor een vroegtijdig einde van een leuke dag!

Afgelopen zaterdag ben ik naar RUHR.2010 geweest. De reis begon in Eindhoven en na een overstap in Venlo bleek dat de trein sinds korte tijd vanuit Venlo in zijn geheel mag doorrijden naar Mönchengladbach en verder. Voorheen reed er een pendeltrein van de Deutsche Bahn tussen Venlo en Kaldenkirchen.

Na een overstap in Viersen kwam ik aan in Essen, culturele hoofdstad 2010.

Vanaf het station was het nog even zoeken naar de tram, wanneer je in het station de borden volgt kom je op straat uit en dan zie je nergens trams rijden. Deze rijden namelijk ter hoogte van het station onder de grond, net zoals de metro. Dus zodra je het station uitloopt, pak dan de roltrap.

Tram 107 (rijdt elke 7 minuten) richting Gelsenkirchen, stopt na ongeveer 15 minuten rijden bij Zollverein. Een groot kolenmijncomplex welke niet meer in gebruik is. Zollverein staat sinds 2001 op de Werelderfgoedlijst Cultuurerfgoed van UNESCO.

Het complex is ongeveer 1 vierkante km groot! De oude spoorlijnen hebben ze volgestort met beton, zodat het wandel- en fietspaden zijn geworden. Je kunt langs alle torens, buizen en gebouwen lopen. Bij elke gebouwen kun je zelfs naar binnen, of bovenop gaan staan om uit te kijken over het gehele complex.

Het is fascinerend om tussen al die gebouwen, schoorstenen en buizen te lopen.

 

Qua informatievoorziening zouden er meer borden bij de diverse gebouwen en torens enzovoort mogen staan. Nu is eigenlijk de enige optie om te horen waar wat voor diende is middels een rondleiding met een gids.

Verder is het een erg schoon en goed onderhouden complex, iets waar de voormalige werknemers van destijds jaloers op zullen zijn geweest!

Na enkele uren rond gelopen te hebben op het complex ben ik naar terug naar het centrum van Essen gegaan. Ik had op de planning staan om de Essener Dom te bezichtigen, maar na de Dom in Aachen en Köln gezien te hebben, valt deze Dom behoorlijk tegen.

In de buurt van de Essener Dom ligt de Alte Synagoge.

Natuurlijk kon ik de verleiding niet weerstaan ben naar binnen gelopen. Een prachtige synagoge vol met marmeren vloeren en muren.

De synagoge is in 1913 gebouwd en tijdens de Kristalnacht in november 1938 van binnen bijna geheel uitgebrand.

In de buurt van de Alte Synagoge staat een de van de hoogte raadhuizen van Duitsland, namelijk 106 meter hoog!

Na al deze gebouwen en cultuurerfgoed, ben ik naar Düsseldorf gegaan.

Vanuit het station naar de Rijn is ongeveer 1,7 km lopen. Er komen veel vrachtschepen en rondvaartboten voorbij varen. Je kunt er urenlang kijken naar de verschillen boten en schepen.

Langs de Rijn staat een tv-toren van 240,5 meter hoog. Met deze hoogte is het hoogste gebouw van Düsseldorf en de 10e hoogste tv-toren van Duitsland.

Binnen 42 seconden ben je met de lift naar het uitkijkpunt op 168 meter hoogte. Je kunt overal perfect rondkijken, waarbij je niet te dicht bij de ramen moet gaan staan, want het zijn namelijk schuine ramen en je kunt op die manier recht onder je kijken. Waarbij het bij veel mensen begint te duizelen.

Bij een groot aantal ramen hebben ze beplakt met de namen van gebieden of dorpen/steden die je kunt zien liggen. Eventueel een kaart voor de ramen met een plattegrond zou het nog leuker maken om te zien wat je allemaal ziet en wat je allemaal zou kunnen zien.

In de Rheinturm heb je ook perfect uitzicht op Landtag Nordrhein-Westfalen. Het bestuur van Nordrhein-Westfalen is hierin gevestigd.

Waarschijnlijk heb je ook een heel mooi uitzicht wanneer 's avonds de lampen aangaan en het buiten donker aan het worden is.

Na al dit moois was het helaas weer tijd om naar huis te gaan! Ik ben alweer aan het kijken waar mijn volgende stedentrip naar toe gaat. Mocht je tips hebben, laat het gerust weten!

Alle foto's kun je vinden op:

http://picasaweb.google.com/mennoslaats/EssenEnDusseldorf21Augustus2010