Menno's blog

Om de drukte van Koninginnedag te ontvluchten ben ik samen met Dennis naar België geweest.

In Beringen, ongeveer 40 km ten zuiden van Eindhoven, liggen enorme bergen.

Het zijn geen bergen die ontstaan zijn door de natuur, maar door de steenkoolwinning. Het zijn restproducten wanneer men naar steenkool graaft.

Het hoogste punt van een van de terrils in Beringen is maar liefst 135 meter hoog (ten opzichte van zeeniveau).

Vanaf de terril heb je een schitterend uitzicht over de wijde omgeving van Beringen.

Nu de bomen weer groen worden heb je mooie kleuren die je vanaf de terril kan zien.

Boven op de terril zat een kleine vos in het zonnetje te genieten.

Het oude mijncomplex Beringen en museum kun je ook goed zien liggen vanaf de terril.

De wandeling is 2,5 of 3,5 km en is vanaf de parkeerplaats ter hoogte Orgelwinningstraat huisnummer 50 bereikbaar.

In het najaar zeker de moeite waard wanneer de bladeren gaan verkleuren en je dan die verkleuringen zo van bovenaf kan aanschouwen!

Vorige week ben ik naar Noorwegen geweest voor een fotoreis georganiseerd door Maas van de Ruitenbeek. We hebben de hoogvlaktes van Noorwegen bezocht en vastgelegd met onze fotocamera's. Ik wil graag mijn 10 mooiste/vreemde/opmerkelijkste foto's delen op mijn website.

• Voor een regenboog heb je niet altijd regen en zon nodig. Deze planten bewijzen dat ook zij een regenboog kunnen maken!
  
• In Nederland is de herfst qua kleuren van de boombladeren nog ver te zoeken. In Noorwegen was deze al goed waar te nemen. Helemaal mooi is dat de bomen die al gekleurde bladeren hebben 'speciaal' op de voorgrond lijken te staan van het grote bos op de achtergrond.
  
• Tijdens onze rit over de hoogvlakte kwamen we deze Jacobsladder (zonlicht dat zichtbaar is als een soort schijnwerper vanwege de wolken) tegen. Elke seconde werden andere delen van de bergen verlicht door het zonlicht. Eigenlijk zou ik 10 foto's van deze plek kunnen plaatsen omdat ze allemaal bijzonder zijn!
  
• Dat de kleuren in het landschap in de buurt van Dovrefjell en Rondane bijzonder zijn, geeft deze foto duidelijk weer! Een dreigende lucht, herfstkleuren van de berkenbomen, de lichte kleur van het rendiermos, struikjes die ook allerlei kleuren hebben, maken dit een geheel van allerlei kleuren!
  
• Een dier wat vroeger tijdens de ijstijd ook in Nederland leefde, de muskusos. Momenteel leven er ongeveer 300 muskusossen in Noorwegen. Afgelopen tijd zijn er 30 muskusossen overleden aan de gevolgen van een longontsteking. Na veel zoeken hebben we toch een groepje van 5 muskusossen kunnen vinden. Een mannetje, twee vrouwtjes en 2 jonge muskusossen. Echt een dier wat thuis hoort in de omgeving van Dovrefjell en Rondane!
  
• Wat krijg je als je drie muskusossen naast elkaar ziet staan? Je zou bijna denken dat het drie pony's zijn! (Let op de haren die door de sterke wind flink opzij zijn gewaaid!)
  
• Tijdens een wandeling op zoek naar nog meer muskusossen kwam ik deze schitterende wolkenpartij tegen! Met het weids landschap geeft dit een schitterende beeld van de omgeving!
  
• Na een flinke wandeling had ik nog energie over om op het terrein van ons huisje foto's te maken. Doordat de zon aan het ondergaan was, gaf dit een erg mooi licht op dit huisje. Ook de hemel die al flink donker aan het worden was, zorgt voor een sprookjesachtig geheel.
  
• Ook dit is Noorwegen... Onderweg naar huis zagen we opeens erg veel rendieren staan. Toen we goed keken bleek het een rendierslachterij te zijn. De rendieren hebben rode geweien omdat ze door de verdrukking hun vel van het gewei stoten en daardoor bloed verliezen. De huiden van de geslachte rendieren lagen te drogen op de stenen bij de slachterij (een foto daarvan zal ik jullie besparen).
  
• Telkens viel me dit plantje op met fel rood gekleurde blaadjes. Het gaat om Arctostaphylos alpinus ('bergbosbessen'). Vanuit de auto was dit plantje goed waarneembaar vanwege de fel rode bladeren.
  

Vorige week ben ik samen met natuurfotograaf Maas van de Ruitenbeek en vier andere fotografen naar de hoogvlaktes van Noorwegen geweest.

Een week lang hebben we het gebied in de buurt van Dovrefjell en Rondane vastgelegd met onze fotocamera’s.

Het contrast tussen Nederland en Noorwegen was erg groot! Was het in Nederland 28 graden Celsius, liepen we in Noorwegen door de sneeuw.

Doordat het gebied op een hoogte van 1000 meter (dal) ligt en de bergtoppen een hoogte hebben van 1500 meter of meer komt er specifieke flora voor in dit gebied.

Het grootste gedeelte van dit gebied ligt boven de boomgrens en daardoor kom je er alleen lage begroeiing tegen.

In de dalen kom je vooral berkenbomen tegen die al herfstkleuren hebben.

Ga je vanuit het dal richting de bergen dan kom je alleen nog lage begroeiing tegen.

Je komt dan veel veenbessen tegen. Maar ga je nog hoger dan worden de struikjes vervangen door kraaiheide en kom je steeds meer mossen tegen.

 
Kraaiheide (Empetrum hermaphroditum) en Carex spec.

Totdat je uiteindelijk zoals bij Snøheim alleen maar gesteente tegenkomt.

 
Cladonia rangiferina en Cladonia stellaris

 
Cladonia (bekermos)

Lycopodium alpinum

Tussen alle lage begroeiing en mossen kom je de kleurige klokjes tegen van de Campanula.

Campanula rotundifolia

De bloemen van de gentiaan vallen helemaal goed op tussen de herfstkleuren. De paarse bloemen steken goed af tegen de groene, gele en rode kleuren.

Gentianella campestris

Tussen de lage begroeiing zie je veel blauwe en rode bessen De blauwe bessen zijn van de rode bosbes.

Vaccinium vitis idaea

Op bijna elke steen in het gebied kom je groene mossen tegen.

Rhizocarpon spec.

Vanuit de auto kun je deze plant al waarnemen. Door de felle rode kleur van de bladeren is dit plantje erg goed zichtbaar.

Arctostaphylos alpinus

Lychnis alpina

Grappig is dat je de ‘normale’ vrouwenmantel tegenkomt in dit gebied maar ook de ‘berg’ variant.

Alchemilla alpina

Ondanks de relatief lage temperaturen en korte zomerperiode waar je in dit gebied mee te maken hebt, zijn er toch fel gekleurde planten en bloemen te zien!

Helaas was de week te kort om verder te verdiepen in de fauna van Dovrefjell, maar wat ik gezien heb is het zeker de moeite waard om een keer terug te gaan in de zomer wanneer de meeste planten in bloei staan!

Gisteren ben ik samen met Dennis een dagje naar België en Luxemburg geweest. In totaal hebben we vier landen aangedaan; Nederland, Duitsland, België en Luxemburg.

Als eerste zijn we naar het drielandenpunt gegaan in Vaals. Daar kun je rondom een grenspaal van Nederland naar België en Duitsland lopen.

Bij het drielandenpunt ligt ook het hoogste punt van Nederland, namelijk 322,5 meter boven NAP.

Al verschillen de getallen op internet. Zo staat zelfs op de steen op het hoogste punt een hoogte van 327,5 meter boven AP.

Bij het drielandenpunt in de buurt staat de Wilhelminatoren. Vanaf deze toren heb je een perfect uitzicht over de regio:

Na het hoogste punt van Nederland zijn we naar de stuwdam van Gileppe gereden.

Deze dam is 68 meter hoog en houdt het water van het meer van Gileppe ‘vast’.

Een enorme leeuw kijkt richting de toenmalige grens, vijf kilometer verderop, met Pruisen.

 

Vanaf Gileppe is het maar ongeveer 15 kilometer rijden naar het hoogste punt van België. Met een hoogte van 694 meter boven TAW is ‘Signal du Botrange’ het hoogste punt.

Jammer genoeg maakt geen enkel bord of paal melding van deze hoogte ter plekke.

Alleen het torentje valt op, anders zou je er zo aan voorbij rijden.

Het referentiepunt van TAW (Tweede Algemene Waterpassing) ligt trouwens 2,33 meter lager dan het referentiepunt van NAP. Daarmee is het hoogste punt van België dus 691,67 meter boven NAP.

Opvallend is dat het hoogste punt van België niet in de Ardennen ligt, maar in de Hoge Venen.

Na het signaal van Botrange zijn we richting Spa en Bastogne gegaan.

Gek genoeg waren er nergens Bastogne koeken te vinden in Bastogne. Waarom zouden het dan Bastogne koeken heten als ze niet uit Bastogne komen? Of komen ze er toch vandaan?

Natuurlijk moest er goedkoop getankt worden in Luxemburg. De prijs is ongeveer € 0,30 lager per liter benzine dan in Nederland. Namelijk € 1,33 per liter.

Natuurlijk moesten we ook nog even wat eten in Luxemburg(stad). Er was al van alles te beleven, aangezien er vandaag een nationale feestdag is en gisteravond allerlei festiviteiten plaats zouden vinden.

Op de terugweg was het weer genieten van de ondergaande zon in het heuvelachtige gebied. Een geslaagde dag!